92.09.01

No to zaczęło się, od jutra już autentyczne lekcje. Nie wiem jak, ale mam nadzieję że jednak uda mi się zdać tą maturę. Trochę jestem smutna, że jakoś tak dziwnie urwało się z Tomkiem,, ale właściwie to może lepiej poczekać na kogoś jeszcze lepszego. Przecież mam czas jeszcze tylu ładnych i miłych chłopców chodzi po świecie. Chociaż jak narazie to nawet jego już zaczyna mi brakować. Jakbyśmy korespondowali byłoby zupełnie inaczej a tu nawet bez pożegnania ani niczego to mi się nie podoba. On musi być jeszcze w weekend w Pluskach i już. A tak w ogóle to Michał C wyjechał na 10 miesięcy do Stanów. Czyli nawet dobrze się stało, że się na nim zawiodłam, bo inaczej byłoby mi żal, i w ogóle głupio a tak Michała mam z głowy. No to kto mi został? Już tylko Gniewek, prawdopodobnie Tomek no i Ronan, i to by było na tyle. Wcale niezbyt tego dużo, tak szczerze mówiąc. Trudno się do tego przyznać ale tak właśnie jest, że wydaje mi się, że moje życie nabrałoby dużo więcej optymizmu i sensu jakbym miała jakiegoś kochanka, bo gdy tylko jestem trochę wycałowana i wypieszczona to czuję się znacznie lepiej. A tak czeka mnie prawdopodobnie cały beznadziejnie pusty rok nauki i nieczego poza tym. Nikt mnie nie będzie całował, mówił do mnie: - księżniczko, no i nikt nie umili mi tego nędznego życia. Tak to nawet nie ta cała nauka jest przerażająca ale właśnie ta pustka nicość brak jakiegokolwiek uczucia, zawirowania powietrza. Przeraża mnie to zawieszenie w próżni. Dlatego życie podczas roku szkolego przyprawia mnie nawet o bluźniertwa..